خیال کن که غزالم

دستم به روی سینه برای ارادت است                    این بارگاه قدس امام کرامت است

حتی اگر که دورترین راه تا حرم                            دائم دلم کنار تو گرم زیارت است

فرقی نمی کند ز کجا می دهم سلام                         تو می دهی جواب مرا اصل نیت است

فرقی نمی کند که کجای حرم روم                        حتی نگاه کردن گنبد عبادت است

تقصیر ما نبود که دیوانه ات شدیم                           این از اشاره های نگاه محبت است

بر روی خشت خشت دلم جای دست توست                     یعنی که دست های تو بانی خلقت است

آقا! کجای آن حرم افتاده ای زمین                            هر روز ما ز داغ تو روز شهادت است

سلام ای همیشگی

پیمانه دلم برای پیمان است... دلم شش گوشه شده


کیف أنساک و لم تزل ذاکری...

سهم من

خواستن توانستن است اما شدن نیست. مسیر خواستن تا شدن، مسیری دشوار، پرهزینه و همراه با ریزش ها و رویش هاست. همتی پولادین و گام هایی استوار می خواهد. شکار لحظه ها را می طلبد. مراقبتی همیشگی را با خود دارد.خواستن، تنها مقدمه شدن است. گام اول از یک نردبان بلند به سوی آسمان. برای تغییر نیازمند دانشیم و نقشه راه. پس از آن باید کمر همت بست و حرکت کرد. حمایت تضمینی خداوند هم هست. (عنکبوت: 69) اسباب جمع داریم، پس کاری کنیم. آنها که خواستند و شدند، ماندند.

جایی برای چانه زدن گذاشته ایم؟



اینکه به مان بر نمی خورد از نافهمی است...

... هر کسی را کربلایی است ...


إرحم غربتنا



بسم الله :     الزیارة بالأنابة